ΛIΓO ΠAIXNIΔI AKOMA


Ένα απόγευμα, λίγες μέρες πριν, πήρα τα κορίτσια και πήγαμε στις κούνιες. Ευτυχώς που σκέφτηκα να πάρω μαζί ζακέτες, γιατί ο αέρας  ήταν πολύ δυνατός και σχεδόν κρύος, η θάλασσα πολύ φουρτουνιασμένη και μόνο με το κοντομάνικο κρύωνες. 
Περπατήσαμε ως την παιδική χαρά. Είχα μέρες να κατέβω στην θάλασσα και μου όπως την είδα, φουρτουνιασμένη και γκρίζα (δεν ξέρω αν ήταν από τα σύννεφα ή το πετρέλαιο) , να σκάει με θυμό στα βράχια και την ακτή,  με αυτά τα φράγματα, σαν να φορούσε επίδεσμο, μελαγχόλησα. 
Μελαγχόλησα και ύστερα από λίγο, στην εντελώς άδεια τεράστια παιδική χαρά. Η "αράχνη", που μέχρι πριν μια δυο βδομάδες ήταν γεμάτη παιδάκια που σκαρφάλωναν, ήταν εντελώς άδεια, οι τσουλήθρες έχασαν σαν άδειες αγκαλιές και οι κούνιες κουνιούνταν αργά από τον αέρα. Τα κορίτσια βέβαια καταευχαριστήθηκαν παιχνίδι, αλλά εγώ μελαγχόλησα. 
Μελαγχόλησα, γιατί συνειδητοποίησα ότι το καλοκαίρι τελείωσε. Έφυγε κι ας μην το πήρε ακόμα η βροχή.



Το καλοκαίρι το πήρε, όμως, η μυρωδιά του πετρελαίου, που γέμισε την ατμόσφαιρα στην παραλία.
Το καλοκαίρι το πήρε η ψύχρα και τα θυμωμένα κύματα της θάλασσας. 
Το καλοκαίρι το πήραν κυρίως, οι δραστηριότητες που γεμίζουν τα απογεύματα των παιδιών μας.
Το καλοκαίρι το πήρε η δουλειά, που "κλείνει" τα απογεύματα και ακυρώνει τις βόλτες.
Κι αν όμως το καλοκαιράκι έφυγε, εγώ το βρίσκω ακόμα.
Το βρίσκω στο ξεχασμένο φτυαράκι μέσα στην τσάντα.
Το βρίσκω στα βατραχοπέδιλα, που κρυφοκοιτούν από την ντουλάπα.
Το βρίσκω στα βοτσαλάκια που μάζεψα από την παραλία, για να τα στείλω στην φίλη μου.
Το βρίσκω στο παιχνίδι των κοριτσιών, κάθε ώρα και στιγμή της μέρας. Κυρίως σ' αυτό.
Θέλω να τις βλέπω να παίζουν λίγο ακόμα έξω, στις κούνιες, στον κήπο, να κάνουν ποδήλατο, να τσακώνονται για την νεράιδα του playmobil, να τις ακούω να αποκαλούν η μία την άλλη"Ιζυ" και "Λορέττα", να βρίσκω παντού λούτρινα ζωάκια και να ακούω την Κωνσταντίνα να ρωτάει το ροζ ελεφαντάκι της, πώς τα πέρασε το πρωί στο δικό της σχολείο.



Λίγο παιχνίδι ακόμα, αυτό θέλω για να χαίρομαι.
Γιατί παιχνίδι σημαίνει ανεμελιά.
Παιχνίδι σημαίνει ότι είσαι παιδί, αγνό κι αθώο, με φαντασία που καλπάζει και χαρά που γεμίζει όλους γύρω σου.
Παιχνίδι είναι η χαρά της ζωής.
Θέλω λίγο ακόμα παιχνίδι, ακόμα και τις ημέρες με το πολύ διάβασμα και τις πολλές υποχρεώσεις.
Όσο ακόμα είναι παιδιά και παίζουν.
Σας φιλώ!

You May Also Like

0 σχόλια

Κουβεντούλα να γίνεται... Χαίρομαι να διαβάζω τα σχόλια σας! Επιλέγοντας να σχολιάσετε μέσα στην ανάρτηση, πρέπει να γνωρίζετε ότι κοινοποιείτε σε αυτή την ιστοσελίδα τα στοιχεία του λογαριασμού σας. Εναλλακτικά, αν θέλετε να διατηρήσετε την ανωνυμία σας μπορείτε να σχολιάσετε ως ανώνυμος χρήστης ή να στείλετε προσωπικό μήνυμα. Τα στοιχεία σας σε κάθε περίπτωση δεν κοινοποιούνται σε τρίτους και διαγράφονται μετά από ένα χρόνο.
Τα σχόλιά σας και η επικοινωνία μου μαζί σας μου δίνει πάντα μεγάλη χαρά!

COPYRIGHT ©2013-2018 - mamagiaspiti.gr

Όλες οι φωτογραφίες και τα κείμενα του παρόντος ιστολογίου αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία του Μαμά Για Σπίτι (με την εξαίρεση εκείνων στα οποία αναφέρεται η αρχική τους πηγή).
Απαγορεύται ρητά η αναδημοσίευση μέρους ή ολόκληρων αναρτήσεων ή/και φωτογραφιών, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια από τη δημιουργό και κάτοχο του παρόντος ιστολογίου.
Με την επιφύλαξη κάθε νομίμου δικαιώματος.

PRIVACY POLICY

Το ιστολόγιο mamagiaspiti.gr δεν διατηρεί ούτε χρησιμοποιεί τα προσωπικά δεδομένα των επισκεπτών του, ενώ σε καμία περίπτωση αυτά δεν κοινοποιούνται σε τρίτους.
Σε περίπτωση συμπλήρωσης της φόρμας επικοινωνίας ή διαγωνισμού, που συνεπάγεται κοινοποίηση προσωπικών δεδομένων των χρηστών προς το ιστολόγιο, πρέπει να δηλώνεται ρητά από τον χρήστη ότι συμφωνεί με την κοινοποίηση των δεδομένων αυτών. Και σε αυτή την περίπτωση όμως το mamagiaspiti.gr δεν διατηρεί ούτε χρησιμοποιεί τα δεδομένα αυτά για σκοπό άλλον πέραν της επικοινωνίας , χωρίς να κοινοποιεί αυτά σε τρίτους, ενώ μετά το πέρας της επικοινωνίας ή του διαγωνισμού, τα δεδομένα αυτά διαγράφονται.