H ΓKPINIA

21.6.17


Είναι κάποιες μέρες που παλεύω με νύχια και με δόντια να μη γκρινιάξω. Που προσπαθώ τρομερά να φέρω στο μυαλό μου εικόνες και στην καρδιά μου συναισθήματα ηρεμίας, χαράς και αισιοδοξίας. Που κάνω αγώνα να μην ξεσπάσω σε φωνές - αυτό θέλει δουλειά πολλή, το ομολογώ. 
Είναι αυτές οι μέρες που με πιάνει απελπισία, γιατί πραγματικά, πόσο δύσκολο είναι να φορέσει κάποιος τις κάλτσες του και να βάλει κάτω από το μαξιλάρι του την πυτζάμα, αντί να την πετάξει στο πάτωμα; 
Είναι αυτές οι μέρες που αναρωτιέμαι με απόγνωση πόση προσπάθεια άραγε απαιτείται να πάρουμε από το τραπέζι της κουζίνας το λερωμένο ποτήρι ή πιάτο και να το βάλουμε στο πλυντήριο;
Είναι αυτές οι μέρες που εύχομαι από τα βάθη της καρδιάς μου να υπήρχε κάποιος να μαγειρέψει για μια μέρα και να μη χρειαστεί να σηκωθώ στις 6 το πρωί για να ετοιμάσω το μεσημεριανό, επειδή το προηγούμενο βράδυ σιδέρωνα ως τις 12... 
Είναι αυτές οι μέρες που θέλω να βάλω τα κλάμματα, γιατί όσο κι αν προσπαθώ δεν μπορώ να λειτουργήσω φυσιολογικά σε ένα σπίτι ακατάστατο και βρώμικο, αλλά ταυτόχρονα, όσο κι αν καθαρίζω και τακτοποιώ, σε πέντε λεπτά όλα είναι σαν να έχει πέσει ωρολογιακή βόμβα. 
Είναι αυτές οι μέρες που το μόνο που θέλω είναι να περάσω όλο το απόγευμα παίζοντας επιτραπέζια και νιώθοντας καλή μαμά για αλλαγή κι όχι μια μαμά σπαστικιά και νευριασμένη. 
Προσπαθώ πολύ. Δεν τα καταφέρνω. 
Και τελικά ξεσπάω σε φωνές και μετά κλαίω από τύψεις που πάλι φώναξα. 
Ενοχές που δεν εκτιμώ όσα έχω, που ξέρω, είναι πολλά. 
Ενοχές που δεν είμαι συνέχεια καλά. 
Ενοχές που δεν μπορώ να τα αγνοώ όλα. 
Ενοχές που δεν αλλάζω να γίνω καλύτερη. 
Ενοχές που δεν είμαι συνέχεια χαμογελαστή. 
Ενοχές ενοχές ενοχές. 
Κουράζομαι με τόσες ενοχές. Είναι σαν μια πέτρα να με έχει πλακώσει στο στήθος κι ό,τι κι αν κάνω δεν μπορώ να απαλλαγώ από αυτήν. 
Ίσως απλά το μόνο που πρέπει να κάνω είναι να σταματήσω να ζητάω τόσα πολλά από τους άλλους. Κι από εμένα. 
Ίσως ήρθε ο καιρός που πρέπει να μου επιτρέψω να μην είμαι καλά, να αποδεχτώ αυτές τις δύσκολες ώρες και να γκρινιάξω - λίγο (είπαμε...). 
Ίσως κάποια στιγμή να αποδεχτώ ότι δεν πρόκειται να γίνω σούπερ τέλεια μαμά και να νιώσω καλά με την προσπάθεια που κάνω, ας είναι και μικρή , τουλάχιστον γίνεται. 
Προσπαθώ με νύχια και με δόντια να νιώσω καλά. 
Να χαμογελάσω, γιατί έξω έχει ήλιο και ζέστη και καλοκαιράκι και η θάλασσα είναι κοντά, θα φάμε καρπούζι και θα καθίσουμε να παίξουμε στη βεράντα. 
Ίσως να μην τα καταφέρω σήμερα, αλλά σίγουρα το απόγευμα θα είναι καλύτερο και το  αύριο θα είναι μια καλή μέρα.
Όταν μια καλή μέρα έρχεται μετά από μια κακή, την εκτιμώ περισσότερο, γιατί ξέρω τι έχανα. 
Ελπίζω στο καλύτερο μετά. 

Σας φιλώ.

You Might Also Like

12 σχόλια

  1. Νομίζω πως όλες μας έχουμε ζήσει τέτοιες ημέρες όσο και αν προσπαθούμε να τις προσπεράσουμε. Μέσα στην ζωή είναι και αυτές και τελικά πάντα έχουν κάτι να μας δώσουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι είναι, πάντα κάτι έχουν να μας δώσουν! Φιλιά Μαρία μου!

      Διαγραφή
  2. Περιγραφή μιας κοινής καθημερινότητας, αληθινής, που δεν έχει βγει από διαφήμιση ή φωτογραφία περιοδικού! Νομίζω εκτός από μερικούς, όλοι οι υπόλοιποι ζούμε κατά την περιγραφή σου!... Προσωπικά αποφάσισα να μην τα "ξαναβάλω" με την σκόνη (κατά το γνωστό ποίημα)... Είμαστε πολλές! 😄

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ την έχω χάσει τη μάχη με το να μην τα ξαναβάλω με τη σκόνη... Άστο, είμαι καμμένη υπόθεση! Φιλάκια πολλά Ελπίδα μου!

      Διαγραφή
  3. Κατερίνα μου, νιώθω τις τύψεις να με κυριεύουν πολύ συχνά και ειδικά τα βράδια, τότε που όλη η μέρα περνά από μπροστά σου και σκέφτεσαι πόσα πράγματα θα μπορούσες να είχες κάνει καλύτερα και περισσότερο. Κάποτε διάβασα το κείμενο μιας μαμάς που έλεγε "έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα εκείνη τη μέρα, εκείνη τη στιγμή, σε αυτές τις συνθήκες" και τελικά πιστεύω ότι αυτό είναι αρκετό, αρκεί να το θυμόμαστε αρκετά συχνά! Και να κλείνουμε τη μέρα μας με μια υπόσχεση: αύριο νέα μέρα, νέα προσπάθεια, νέος ζήλος! Σε φιλώ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Προσπαθώ με αυτή την σκέψη κι εγώ να τελειώνω τις δύσκολες μέρες. Δεν είναι πάντα εύκολο, αλλά αξίζει η προσπάθεια. Φιλιά Ευτέρπη μου!

      Διαγραφή
  4. Κατερίνα μου οι περισσότερες μαμάδες κάπως έτσι αισθανόμαστε! Ίσως να φταίει η επιθυμία μας να τα κάνουμε όλα και όσο καλύτερα γίνεται και να τους ευχαριστήσουμε όλους! Απλώς ίσως χρειάζεσαι και λίγο να χαλαρώσεις. Δεν πειράζει κι αν μαζευτούν λίγα ασιδέρωτα ρούχα ή αν απλά τα διπλώσεις όμορφα κάποια από αυτά και δεν τα σιδερώσεις καν. Δεν πειράζει κι αν αντί να μαγειρέψεις κάποιες μέρες παραγγείλεις από έξω. Δεν πειράζει κι αν υπάρχει μικρή ακαταστασία στο σπίτι, μόλις παίξετε όλοι μαζί ένα επιτραπέζιο η διαθεση όλων θα είναι καλύτερη και ίσως μπορέσετε να κάνετε την τακτοποίηση παιχνίδι. Κάπως έτσι νομίζω είναι όλες οι μαμάδες που εργάζονται, έχουν μικρά παιδιά και δεν υπάρχει κάποια γιαγιά να αναλάβει δουλειές όπως το μαγείρεμα ή η απασχόληση των παιδιών! Κάθε μέρα όμως είναι διαφορετική και αξίζει να σκεφτόμαστε αισιόδοξα! Τα φιλιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κάποιες μέρες απλά πρέπει να γίνουν όλα Σωτηρία μου! Ευτυχώς που πάντα μια δύσκολη περίοδο την ακολουθεί μια όμορφη και χαρούμενη! Έτσι με αισιοδοξία συνεχίζουμε. Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  5. Εγω σε καταλαβαινω απολυτα...Κι εγω δεν μπορω να λειτουργησω σε ενα σπιτι ακαταστατο και βρωμικο...Και δεν θεωρω οτι ενα ακαταστατο σπιτι ειναι φυσιολογικο οσα παιδια κι αν εχεις...μεχρι ενα σημειο τουλαχιστον μπορω να το το δικαιολογησω, αλλα το οτι εχουμε παιδια στο σπιτι δεν μπορει να ειναι πανακεια για να αγνοουμε τη φροντιδα του.Ειμαι πολυ συχνα ετσι οπως περιγραφεις...Και την αμεσως επομενη στιγμη ειμαι η καλυτερη μαμα του κοσμου (οπως λενε τα τρια παιδια μου). Και κρατω αυτο: οτι απο τις αναμνησεις τους, τα παιδια μου θα κρατησουν τις αγκαλιες, τα φιλια, τα λογια αγαπης και τη φροντιδα της μαμας, που πριν απο λιγο ειχε μουτρα ή φωναζε γιατι για αλλη μια φορα εκαναν το σπιτι ανω-κατω!Σε φιλω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μου δίνεις μεγάλο κουράγιο Σοφία και σ' ευχαριστώ πολύ γι' αυτό! Κι εμένα αυτό μου λένε τα παιδιά μου. Προσπαθώ τουλάχιστον την κακή στιγμή να την ακολουθήσουν δέκα όμορφες! Φιλάκια πολλά!

      Διαγραφή
  6. Εδώ Ελένη! μαμά 3 αγοριών! και μόνιμα ένοχη για κάτι....
    Ξέρεις κάτι τελικά; νομίζω οι ενοχές δε βοηθάνε καθόλου..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η ενοχή δεν μας βοηθά σε τίποτα, όχι. Ίσως μόνο να μας ταρακουνάνε. Αυτό και τίποτα άλλο.
      Σε φιλώ Ελένη μου!

      Διαγραφή

Κουβεντούλα να γίνεται... Χαίρομαι να διαβάζω τα σχόλια σας!

MAMA ON FACEBOOK

Μαμαδο-blogs Member

It's all greek to you? Click here to translate!

FAMILIVES MAGAZINE

MAMA ON INSTAGRAM