H ΠPΩTH MEPA THΣ YΠOΛOIΠHΣ ZΩHΣ MAΣ

23.2.17


Όταν γνωρίζεις τον άνθρωπο, που θα γίνει ο σύντροφος της ζωής σου, τον ερωτεύεσαι σχεδόν άθελά σου. Τον ερωτεύεσαι για τα προφανή, για όσα είναι εκεί μπροστά στα μάτια και τις αισθήσεις σου. Όμως τον ερωτεύεσαι και για αυτά που απλά μαντεύεις, που διακρίνεις αμυδρά και σχεδόν ανεπαίσθητα. Αλλά κυρίως τον ερωτεύεσαι γι΄ αυτά που ούτε βλέπεις, ούτε υποψιάζεσαι, όμως η ψυχή σου τα νιώθει, γιατί κατάλαβε τη δική του ψυχή. 
Έτσι, κάθετι που θα έρθει στον κοινό σας δρόμο, μπορείς να το δεχτείς και να το χωρέσεις, γιατί το έχεις ήδη ερωτευτεί και το αγαπάς, πριν καν το γνωρίσεις: τα παιδιά σας, τις μικρές στιγμές σας, τις μεγάλες στιγμές σας, τους τσακωμούς και τη συμφιλίωση, τις δυσκολίες και τις χαρές, τις επιθυμίες, τις αποφάσεις, μεγάλες και μικρές. 
Για μια επιθυμία και μια απόφαση τέτοια θα γράψω σήμερα. Και για τη μέρα που έγιναν πραγματικότητα. Την ήξερα την επιθυμία από την αρχή και περίμενα ότι κάποια στιγμή της κοινής μας ζωής αυτή θα γινόταν πραγματικότητα. Όταν λοιπόν ήρθε η ώρα αυτή, όλα κύλησαν τόσο γρήγορα και όλα ξεκαθάρισαν και μπήκαν στη θέση τους. 
Εδώ και μερικές εβδομάδες η ζωή της οικογένειάς μας έχει μπει σε ένα νέο μονοπάτι, ακολουθώντας τα βήματα του αγαπημένου μου, στο δρόμο της ιερωσύνης. Είναι ένα νέο μονοπάτι, που δεν ξέρουμε τι κρύβει. Όμως όταν ο Θεός καλεί, με τον πιο ξεκάθαρο και δυνατό τρόπο, δεν έχεις και πολλές επιλογές, από το να απλώσεις και να πιάσεις το απλωμένο χέρι που σε περιμένει και να βαδίσεις. 
Η περίοδος που πέρασε ήταν τόσο γεμάτη και έντονη, που κάποιες στιγμές ένιωθα ότι θα μου κοπεί η ανάσα. Δυσκολίες και τρομεροί πειρασμοί, μεγάλες στεναχώριες, αλλά και πολλές ευλογίες, έκαναν το πολύ σύντομο χρονικό διάστημα που προηγήθηκε της χειροτονίας, να φανεί σαν αιώνας. Έτσι, όταν έφτασε η ημέρα της χειροτονίας στην καρδιά μου είχα μόνο ανακούφιση και ανυπομονησία. Έβλεπα τη χαρά ζωγραφισμένη στο πρόσωπό του και σε όλη του την παρουσία κι αυτό για μένα ήταν από μόνο του, ο λόγος για να χαίρομαι. 
Τι να πω γι' αυτές τις ώρες της χειροτονίας; Έχετε νιώσει ποτέ όταν χτυπάει το παιδί σας , να πονάτε κι εσείς; Εννοώ σωματικό πόνο. Ή όταν χαίρεται τρομερά, να θέλετε κι εσείς να χοροπηδήσετε από χαρά; Αν ναι, μπορείτε να καταλάβετε τι σας λέω... Όλη την ώρα που εκείνος ήταν μέσα στο ιερό, ένιωθα ότι ήμουν κι εγώ εκεί δίπλα. Ιδιαίτερα την ώρα της χειροθεσίας από τον επίσκοπο, που γίνεται η επίκληση του Αγίου Πνεύματος,  αυτό που έζησα δεν περιγράφεται με λόγια. Αλλά ήταν τόσο έντονο, που για μένα ήταν άλλη μια φορά επιβεβαίωση της ζωντανής πίστης μας. 



Με  την παρουσία, τις προσευχές και τις ευχές πάρα πολλών αγαπημένων συγγενών και φίλων εκείνη η μέρα φωτίστηκε ακόμα περισσότερο και η δική μας χαρά πολλαπλασιάστηκε, αφού η χαρά που μοιράζεται γίνεται πάντα περισσότερη...
Και κάπως έτσι ξεκίνησε η νέα μας ζωή. Όπου τίποτα δεν έχει αλλάξει, αλλά όλα είναι διαφορετικά. Το διαβολάκι είναι εκεί στο πλάι και με περιμένει, να με πειράξει και να με ταράξει. Γιατί ξέρει πώς να το κάνει. Αλλά κι εγώ ξέρω πως δεν είμαι μόνη μου σε αυτό το νέο ξεκίνημα. 
Και οι μέρες πέρασαν και έγιναν εβδομάδες. Και πια γελάω όταν με λένε "παπαδιά". Κι ας μη μοιάζω με παπαδιά κι ας μην το πιστεύουν οι περισσότεροι. Είναι κάποιες μέρες καλές και κάποιες μέρες πιο δύσκολες. Είναι αυτές οι μέρες που η καρδιά μου ζεσταίνεται από τη δική του ευτυχία και το χαμόγελό του, γιατί η καρδιά του είναι ήρεμη. Και είναι και οι μέρες που το διαβολάκι βρίσκει ανοιχτή χαραμάδα να τρυπώσει και χοροπηδάει. 
Αλλά γι΄αυτές τις μέρες έχω το βίωμα από εκείνη την πρώτη μέρα, που είναι τόσο δυνατό , που ακόμα με κάνει να συγκινούμαι και με δυναμώνει. Από εκείνη την πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής μας, την τόσο γεμάτη, την τόσο σημαδιακή. 
Τίποτα δεν έχει αλλάξει , αλλά νιώθω πως τίποτα δεν είναι ίδιο. Νιώθω μεγαλύτερη ευθύνη, αλλά και πιο ευάλωτη από ποτέ. Και μια μεγάλη όρεξη για πάρα πολλά πράγματα, μαζί με μια αδυναμία, που ώρες ώρες με καθηλώνει. Αλλά έτσι δεν είναι όλα τα πρώτα ξεκινήματα; Πώς ήταν οι πρώτες εβδομάδες του γάμου; Πού όλα έμοιαζαν καινούργια, πανέμορφα και ταυτόχρονα τρομερά δύσκολα; Κι όμως οχτώ χρόνια πέρασαν σε μια ανάσα και δεν θυμάμαι το πώς ζούσα πριν. Έτσι θα γίνει και τώρα, το ξέρω. Κι ίσως ακόμα καλύτερα, γιατί μια ευλογημένη απόφαση, μόνο ευλογημένους καρπούς θα έχει. 
Πολλές φίλες με ρωτάτε πώς το αποφάσισα. Πώς δεν φοβήθηκα . Πώς μου φαίνεται που ο άντρας μου θα φοράει ράσα. Πώς θα προστατέψω τα παιδιά μου από τυχόν κοροϊδίες. Πώς θα προστατέψω τον εαυτό μου από τις κακοπροαίρετες γλώσσες. Πώς είναι τώρα η νέα μου καθημερινότητα. Και πολλά άλλα πώς. Κι εγώ ρώτησα άλλες φίλες, πολλά τέτοια πώς , αυτή την περίοδο...
Η αλήθεια είναι πως φοβήθηκα. Κι ας είναι ο πατέρας μου και ιερέας. Είναι λογικό  να φοβόμαστε. Επίσης είναι λογικό να χρειάζεται λίγος χρόνος να συνηθίσω. Αλλά ένα πράγμα θα σας πω. Η ζωή δεν περιμένει τα πώς. Τρέχει, περνάει και ούτε που την καταλαβαίνουμε. Αν η καρδιά του αγαπημένου είναι δοσμένη σε ένα σκοπό, ποια είμαι εγώ που θα τον εμποδίσω; Και μάλιστα σε ένα τέτοιο σκοπό; Αν φοβόμαστε, δεν θα ζήσουμε ποτέ τίποτα. Αν όμως, παρότι φοβόμαστε κάνουμε το βήμα, τότε θαυμαστά πράγματα μας περιμένουν. Και δεν θα το μετανιώσουμε. 
Δεν έχω απαντήσεις στα πώς. Ξέρω όμως πως, όταν χρειαστεί, θα τις ανακαλύψω. 
Είπα πολλά, αλλά δεν είπα όλα όσα ήθελα. Ίσως κάποιους να σας ξένισε μια τέτοια ανάρτηση. 
Αλλά σε αυτή εδώ τη γωνίτσα μοιράζομαι τον εαυτό μου και τη ζωή μου. Και δεν θα μπορούσε να λείψει από εδώ αυτή τόσο σημαντική μέρα της ζωής μου, της ζωής μας. 
Η πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής μας...
Σας φιλώ!

(Οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν από τον αγαπητό φίλο Χρήστο Ασημακόπουλο, τον οποίο και ευχαριστούμε πάρα πολύ!) 

You Might Also Like

40 σχόλια

  1. Υπεροχη ανάρτηση!!!! Ευχομαι κ από εδώ τα καλύτερα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Συγχαρητήρια!! Ο μπαμπάς μου είναι ιερέας και χειροτονήθηκε όταν είμασταν με την αδερφή μου στον Γυμνάσιο. Στην αρχή το πήραμε τελείως αρνητικά λέγαμε θα αλλάξει η ζωή μας αφού στη χειροτονία δεν ήθελα να πάω αλλά τελικά τις περισσότερες Κυριακές εκτελώ χρέη ψάλτη μιας και έμαθα Βυζαντινή Μουσική. Ήταν που δεν θέλαμε. Η στιγμές της χειροτονίας είναι πολύ ιερές. Τον θυμάμαι να δακρύζει στον λόγο που έβγαλε όταν αναφέρθηκε σε εμάς!!
    Μπράβο σας που μπήκατε σε αυτό το μονοπάτι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στην πραγματικότητα, όταν ο άνθρωπος που γίνεται ιερέας είναι απόλυτα συνειδητοποιημένος στην απόφασή του αυτή, δεν αλλάζει κάτι στη ζωή του και των γύρω του, ίσα ίσα που πολλά πράγματα πια ομορφαίνουν, γιατί νοηματοδοτούνται αλλιώς. Οπότε είμαι βέβαιη πως κάπως έτσι θα έγινε και σε εσάς! Κι εμένα ο πατέρας μου χειροτονήθηκε όταν ήμουν 6 χρονών και το θυμάμαι, αν και στη χειροτονία είχα ιλαρά και έμεινα σπίτι.. Ευχαριστούμε για τις ευχές! Και σ' ευχαριστώ που πέρασες από εδώ! Φιλιά

      Διαγραφή
  3. Εγώ θα ευχηθώ καλό υπόλοιπο στην νέα σας ζωή! Είμαι σίγουρη ότι τίποτα δεν αλλάζει αν υπάρχει αγάπη. Μπορεί να αλλάζει η καθημερινότητα αλλά η ουσία παραμένει ίδια! Και αυτό είναι ευλογία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι είναι Μάχη μου! Όταν μας ενώνει η αγάπη μεταξύ μας και η αγάπη στο Θεό, όλα σίγουρα γίνονται πιο ευλογημένα! Σ' ευχαριστώ πολύ για τις ευχές!Φιλάκια πολλά!

      Διαγραφή
  4. Πω πω Κατερίνα μου τι υπέροχα εμπνευσμένη ανάρτηση είναι αυτή;;; Εγώ στο είπα και προσωπικά, είμαι πολύ χαρούμενη για σας και αυτό το νέο ξεκίνημα - είναι μεγάλη ευλογία. Τα ταγκαλακια πάντα είναι εκεί να μας "κολασουν", σημασία έχει να αναγνωριζουμε πως είναι ακριβώς αυτό και πως ουδεμία δύναμη δεν έχουν πάνω μας, εμείς έχουμε την πίστη μας να μας καθοδηγεί. Την απόλαυσα την κατάθεση σου αυτή από την αρχή ως το τέλος. Μια μεγάλη αγκαλιά σας στέλνω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να είσαι καλά Γιάννα μου γλυκειά! Σ' ευχαριστούμε πολύ! Η αλήθεια είναι πως αυτή η ανάρτηση με δυσκόλεψε πολύ, όπως μπορείς να καταλάβεις, αλλά προσπάθησα να αποτυπώσω λίγο ένα μέρος από τα συναισθήματα αυτού του καιρού. Τα ταγκαλάκια είναι πάντα γύρω μας, σε κάθε μονοπάτι που επιλέγουμε, οπότε ... Μια μεγάλη αγκαλιά και από μένα και πολύ πολύ σ' ευχαριστώ για όλα !

      Διαγραφή
  5. Κατερίνα μου, άξιος ο σύζυγος σου! Πολύ χάρηκα για σας, εύχομαι μόνο χαρές και ευλογίες στο σπιτικό σας! Η ανάρτηση σου απλά υπέροχη, μας μετέφερες τόσο ωραία όλα αυτά τα συναισθήματα! Να είστε πάντα καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πάντα άξιος ο καλός σου Κατερίνα μου! Εύχομαι να πορευτεί σ'αυτό του το νέο ξεκίνημα, με αγάπη, σεβασμό και να'ναι ευλογημένος! Κι εσείς, να είστε δίπλα του και να τον θαυμάζετε! φιλιά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Πάντα άξιος ο καλός σου αλλά και εσυ.Ο Θεός να οδηγεί τα βηματά σας στον νεο δρομο που ανοιξε στην ζωη σας!!!Ειμαι σιγουρη οτι ο Χριστος και η Παναγια θα ειναι παντα διπλα σας,θα σας στηριζουν και θα σας ενισχυουν σε ο,τι και αν κανετε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Απλά υπέροχο το κείμενο σου! Τόσο αληθινο Κατερίνα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ' ευχαριστώ πολύ Σμαρούλα μου! Περιμένω να τα πούμε κι από κοντά!

      Διαγραφή
  9. Σας εύχομαι καλή αρχή και ό,τι καλύτερο στη νέα σας ζωή!! Υπομονή και ψυχραιμία, άλλωστε εμείς οι μαμάδες έχουμε γίνει πρωτάρες πολλές φορές!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευτέρπη μου γέλασα με το σχόλιό σου, πράγματι πόσες φορές έχουμε γίνει πρωτάρες! Χιχιχι! Ευχαριστούμε πολύ! Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  10. Διάβασα ολόκληρη την ανάρτηση εδώ, γιατί λίγα είδα στο instagram... ευχές λοιπόν να δώσω και από δω, άξιος να είναι με υγεία και φώτιση και ναι, ξέρω, το ταγκαλάκι θα παραμονεύει αλλά οι προσευχές σας θα σώζουν. Δεν έχει ροδοπέταλα ο δρόμος, αλλά μοσχοβολά! Παράξενο δεν είναι; Πολλές ευχές και σε σένα πρεσβυτέρα, πάντα άξια, με υγεία και δύναμη, γιατί βλέπω ότι η μεγάλη αγάπη υπάρχει έτσι κι αλλιώς, οπότε, αν και θα αλλάξουν κάποια πράγματα, ωστόσο αφού υπάρχει χαρά, μόνο ευλογία θα ζήσετε στην καινούρια σας ζωή! Με συγκίνησε πολύ η ανάρτηση, αλήθεια. Να είστε ευλογημένοι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ Ελπίδα κι εμένα με συγκίνησαν τα καλά σου λόγια! Όντως ό,τι είναι δύσκολο, είναι και πολύ όμορφο! Σ' ευχαριστώ που ήρθες από εδώ και έγινε αφορμή να γνωρίσω κι εγώ το δικό σου μπλογκ! Να είσαι καλά!

      Διαγραφή
  11. Άξιος! Άξιοι κι εσείς που θα σταθείτε στο πλευρό του γλυκιά μου!Καλή αρχή λοιπόν και Καλή Δύναμη σας εύχομαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πόσο χαίρομαι όταν βλέπω σχόλια από νέους φίλους Κική! Σ΄ευχαριστώ ! Να είσαι καλά! Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  12. Το να έχεις τον πνευματικό μέσα στο ίδιο σου το σπίτι αποτελεί μεγάλη ευλογία αλλά και ανακούφιση!Χαίρομαι πολύ που σε αυτή τη μεγάλη παρέα του blogging υπάρχουν τέτοιες φωνές σαν τη δική σου! Άξιος εκείνος και άξια όλη η οικογένεια σας δίπλα του!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι πάρα πολύ που βλέπω ότι είναι τόσες πολλές φίλες που καταλαβαίνουν τη σκέψη μου, εδώ στην bloggογειτονιά! Ευχαριστούμε πολύ για τις ευχές! Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  13. Βουρκωμένη και γεμάτη περηφάνια επισήμανση του "αμφοτεροδέξιου" & των συν αυτώ...:
    Όσο ακόμα υπάρχουν τέτοιες Γυναίκες στα πλευρά των
    (απόλυτα παραδομένων Στον Θεό...) Ιερέων συζύγων τους, και "ανακατεμένες" στις οικογένειες των Ορθοδόξων Ελλήνων δεν υπάρχει κανείς λόγος ν΄ανησυχεί κανείς και ν΄αναρωτιέται για το "που πάει τελοσπάντων αυτή η χώρα"!!!
    Στο μοναχικό δρόμο της Μετάνοιας, πάει,
    και της "ολικής επαναφοράς"...
    https://amfoterodexios.blogspot.gr/2017/02/h-pth-mepa-th-yooih-zh-ma.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστούμε πολύ κ.Σταύρο! Να είστε καλά για τα καλά σας λόγια!!

      Διαγραφή
  14. Παντα άξιος να είναι κορίτσι μου. Καλός καθοδηγητής για το ποίμνιο του και εσύ βράχος δίπλα του. Όλοι οι δρόμοι έχουν δυσκολίες. Με τη χάρη του Θεού να προχωρησετε στην καινούρια σας ζωή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου σ΄ευχαριστώ πάρα πολύ! Να είσαι καλά ! Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  15. Καλή συνέχεια στην υπόλοιπη υπέροχη ζωή σας...συνοδοιπόροι σε πορεία αγάπης και ΦΩΤΟΣ...
    φιλιά Μαρία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Το είπα και από κοντά, να το πω και από εδώ: πάντα άξιος και αυτός και η "παπαδιά " του!! Σε κάθε μεγάλη και ευλογημένη απόφαση υπάρχουν δυσκολίες... πολλές δυσκολίες. Έχετε όμως την αγάπη σας, τις ευχές ανθρώπων που σας αγαπάνε πολύ και τη Χάρη του Θεού. Καλή αρχή στο υπόλοιπο της ζωής σας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστούμε Αγγέλα μου για όλα! Την αγάπη μου και πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  17. Κατερινα πολυ με άγγιξε η ανάρτηση σου! Να ευχηθώ κάθε καλο στην οικογενεια σου, να είστε ενωμένοι και δυνατοί στο έργο σας. Τα φιλιά μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ Σωτηρία μου! Να είσαι καλά για όλα! Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  18. Με συγκίνησες πάρα πολύ Κατερίνα! Από τη πρώτη μέρα που το είδα στο Instagram σας θαύμασα!! Σήμερα απλά να σου πω καλή αρχή και καλή δύναμη στο καινούργιο μονοπάτι που θα περπατήσετε!! Τίποτα δεν είναι εύκολο, όταν όμως υπάρχει αγάπη και πίστη.. όλα λύνονται!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ' ευχαριστώ γλυκειά μου Ελεάννα κι εγώ συγκινούμαι με τόση αγάπη που πήρα από τα μηνύματα και τα σχόλιά σας! Να είσαι καλά για όλα! Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  19. Να είσαστε πάντα καλά Κατερίνα μου και καλή δύναμη! Όλα τελικά βρίσκουν το δρόμο τους! Τα θερμά μου συγχαρητήρια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Mεγάλη ευλογία! Σούπερ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Κατερίνα μου, ανατριχιασα διαβάζοντας το κείμενο σου. Με την κατάθεση σου, το γεγονός, όλα... Δεν το είχα δει νωρίτερα. Πάντα άξιος να είναι και εσύ δίπλα του, όπως ξέρεις, να πορευεστε με αγάπη και στην υπόλοιπη σας ζωή. Σε φιλώ γλυκά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ γλυκειά μου Ειρήνη! Να είσαι καλά! Πολλά φιλιά !

      Διαγραφή

Κουβεντούλα να γίνεται... Χαίρομαι να διαβάζω τα σχόλια σας!

MAMA ON FACEBOOK

Μαμαδο-blogs Member

It's all greek to you? Click here to translate!

FAMILIVES MAGAZINE

MAMA ON INSTAGRAM