ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ... ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ ΕΚΕΙ ΜΑΖΙ ΜΟΥ


"Εάν γαρ πορευθώ εν μέσω σκιάς θανάτου, ου φοβηθήσομαι κακά, ότι συ μετ' εμού εί"... Έτσι λέει ο ψαλμωδός και εγώ το έζησα.
Οι τελευταίες μέρες ήταν οι πιο δύσκολες που έχω περάσει μέχρι τώρα στη ζωή μου. Αλλά και οι πιο ευλογημένες. Γιατί είδα το χέρι του Θεού τόσο έντονα παρόν, που με συγκλόνισε.
Πριν δυο βδομάδες, τσίμπησε το μεγάλο μου κοριτσάκι ένα φίδι, οχιά. Πολλές φορές σκέφτομαι ότι η παρομοίωση του φιδιού με το διάβολο, δεν είναι τυχαία και μόνο συμβολική, αντίθετα είναι πολύ αληθινή.
Οι μέρες που περάσαμε ήταν απερίγραπτες. Μια λέξη θα σας πω: εντατική. Όποια μαμά δεν το έχει ζήσει, εύχομαι να μην το ζήσει ποτέ και για κανέναν λόγο. Όποια όμως το έχει ζήσει, καταλαβαίνει τι εννοώ... Αυτή η μαχαιριά στο στομάχι, που σε κόβει στα δυο και πέφτεις κάτω. Μέχρι να βγει το παιδί από εκεί μέσα δεν ζεις κανονικά. Δεν σκέφτεσαι, δεν κοιμάσαι, δεν τρως, δεν ακούς. Μόνο ασταμάτητα προσεύχεσαι και μετράς τις ώρες να πάς να δεις το παιδί, να πάρεις τηλέφωνο να δεις τι κάνει. 
Και όταν το παιδί βγει από εκεί, δεν σε νοιάζει τίποτα άλλο, ούτε η καρέκλα, ούτε που δεν έχει τουαλέτες, ούτε που δεν πίνεις καφέ. Αυτά τα σκέφτεσαι πια όταν βγεις από το νοσοκομείο και αρχίσεις και καταλαβαίνεις τι έγινε.

Ο Θεός μας παρηγορεί ακόμα και με μια εικόνα, μια μεγαλειώδη εικόνα...  Το φεγγάρι με συντρόφευε κάθε νύχτα


Οι μέρες μέσα στο νοσοκομείο ήταν αρκετά δύσκολες. Κυρίως λόγω της αγωνίας, αλλά και της προσπάθειάς μου να πείσω ένα εξάχρονο ότι θα ξαναπερπατήσει, ότι θα ξαναπάει στις κούνιες κι ότι δεν χτυπάει μόνο εκείνη στο ποδαράκι της.... 
Οι ενοχές μου κυρίως είναι γιατί το παιδί μου πέρασε τέτοια δοκιμασία, τέτοιο σοκ. Όμως τα παιδιά είναι πολύ πιο δυνατά από όσο νομίζουμε. Αρκεί να είμαστε κι εμείς δυνατοί και ψύχραιμοι.
Αυτές οι μέρες όσο δύσκολες και γεμάτες αγωνία ήταν, τόσο ευλογημένες αποδείχθηκαν. 
Είπα πριν ότι είδα το χέρι Του Θεού. Ναι το είδα.
 Όταν έχεις κρατήσει το παιδί σου παγωμένο και μισοπεθαμένο και το βλέπεις λεπτό το λεπτό, ώρα την ώρα, μέρα τη μέρα , να γίνεται καλά, να ξαναζωντανεύει, να ξεγελάει όλες τις παρενέργειες και τις επιπλοκές, μέχρι που πια φαίνεται σαν να μην έγινε ποτέ τίποτα, ξέρεις πως Εκείνος ήταν εκεί δίπλα. Όλες αυτές τις στιγμές της αγωνίας και της τρέλας. Ήταν η δική Του παρηγοριά που κράτησε το μυαλό λογικό και καθησύχασε την καρδιά. Ήταν τέλος η δική Του απέραντη αγάπη που μας χάρισε για δεύτερη φορά το κοριτσάκι μας. Και αυτή την αγάπη και την πρόνοιά Του πρέπει να τη φωνάξω και να τη μοιραστώ . 

Η θέα από το μπαλκόνι ήταν υπέροχη. Όλη η Αθήνα πιάτο... Βλέπαμε ως τη θάλασσα...


Κοντά μας είχαμε όλους τους αγαπημένους μας φίλους και τους συγγενείς, που με τόση αγάπη μας στάθηκαν και μας έδωσαν δύναμη. Είναι αυτές οι στιγμές που απλά λες ευχαριστώ και αυτό αρκεί νομίζω, γιατί τα περισσότερα λόγια, το αδικούν. Ευχαριστώ <3
Κλείνοντας αυτή την ανάρτηση, μαζί με την άπειρη ευγνωμοσύνη μου στο Χριστό και την Παναγία μας, θέλω να εκφράσω και την ευγνωμοσύνη μου για τους υπέροχους γιατρούς στο νοσοκομείο Παίδων "Αγ.Σοφία" και τις καταπληκτικές νοσηλεύτριες. Ακούμε στις ειδήσεις τόσα άσχημα για γιατρούς, για τα νοσοκομεία. Η αλήθεια είναι ότι οι γιατροί μας είναι διαμάντια. Καλοί επιστήμονες και καλοί άνθρωποι. Μέσα σε αντίξοες συνθήκες, με ελάχιστα μέσα και σε άθλιες εγκαταστάσεις, κάνουν υπεράνθρωπες προσπάθειες, σώζουν ζωές και δίνουν ξανά το χαμόγελο σε παιδάκια και γονείς. Ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου...
Και κάτι ακόμα που το άκουγα, αλλά αν δεν το ζήσεις, δεν καταλαβαίνεις την αξία του... Τα απογεύματα μας επισκέπτονταν οι εθελοντές από το Χαμόγελο του Παιδιού και από άλλες οργανώσεις. Μάλιστα μια φορά ήρθε και ένας κλόουν. Είναι πράγματι λυτρωτικό. Βλέπεις αμέσως πώς αλλάζει η διάθεση των παιδιών. Να είστε καλά. 

Και προς το τέλος μια σελφι μαμάς και κόρης... Τα δύσκολα πέρασαν, ώρα για χαμόγελα!


Σας φιλώ!!

You May Also Like

0 σχόλια

Κουβεντούλα να γίνεται... Χαίρομαι να διαβάζω τα σχόλια σας! Επιλέγοντας να σχολιάσετε μέσα στην ανάρτηση, πρέπει να γνωρίζετε ότι κοινοποιείτε σε αυτή την ιστοσελίδα τα στοιχεία του λογαριασμού σας. Εναλλακτικά, αν θέλετε να διατηρήσετε την ανωνυμία σας μπορείτε να σχολιάσετε ως ανώνυμος χρήστης ή να στείλετε προσωπικό μήνυμα. Τα στοιχεία σας σε κάθε περίπτωση δεν κοινοποιούνται σε τρίτους και διαγράφονται μετά από ένα χρόνο.
Τα σχόλιά σας και η επικοινωνία μου μαζί σας μου δίνει πάντα μεγάλη χαρά!

COPYRIGHT ©2013-2018 - mamagiaspiti.gr

Όλες οι φωτογραφίες και τα κείμενα του παρόντος ιστολογίου αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία του Μαμά Για Σπίτι (με την εξαίρεση εκείνων στα οποία αναφέρεται η αρχική τους πηγή).
Απαγορεύται ρητά η αναδημοσίευση μέρους ή ολόκληρων αναρτήσεων ή/και φωτογραφιών, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια από τη δημιουργό και κάτοχο του παρόντος ιστολογίου.
Με την επιφύλαξη κάθε νομίμου δικαιώματος.

PRIVACY POLICY

Το ιστολόγιο mamagiaspiti.gr δεν διατηρεί ούτε χρησιμοποιεί τα προσωπικά δεδομένα των επισκεπτών του, ενώ σε καμία περίπτωση αυτά δεν κοινοποιούνται σε τρίτους.
Σε περίπτωση συμπλήρωσης της φόρμας επικοινωνίας ή διαγωνισμού, που συνεπάγεται κοινοποίηση προσωπικών δεδομένων των χρηστών προς το ιστολόγιο, πρέπει να δηλώνεται ρητά από τον χρήστη ότι συμφωνεί με την κοινοποίηση των δεδομένων αυτών. Και σε αυτή την περίπτωση όμως το mamagiaspiti.gr δεν διατηρεί ούτε χρησιμοποιεί τα δεδομένα αυτά για σκοπό άλλον πέραν της επικοινωνίας , χωρίς να κοινοποιεί αυτά σε τρίτους, ενώ μετά το πέρας της επικοινωνίας ή του διαγωνισμού, τα δεδομένα αυτά διαγράφονται.