ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ... ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ ΕΚΕΙ ΜΑΖΙ ΜΟΥ

9.7.15


"Εάν γαρ πορευθώ εν μέσω σκιάς θανάτου, ου φοβηθήσομαι κακά, ότι συ μετ' εμού εί"... Έτσι λέει ο ψαλμωδός και εγώ το έζησα.
Οι τελευταίες μέρες ήταν οι πιο δύσκολες που έχω περάσει μέχρι τώρα στη ζωή μου. Αλλά και οι πιο ευλογημένες. Γιατί είδα το χέρι του Θεού τόσο έντονα παρόν, που με συγκλόνισε.
Πριν δυο βδομάδες, τσίμπησε το μεγάλο μου κοριτσάκι ένα φίδι, οχιά. Πολλές φορές σκέφτομαι ότι η παρομοίωση του φιδιού με το διάβολο, δεν είναι τυχαία και μόνο συμβολική, αντίθετα είναι πολύ αληθινή.
Οι μέρες που περάσαμε ήταν απερίγραπτες. Μια λέξη θα σας πω: εντατική. Όποια μαμά δεν το έχει ζήσει, εύχομαι να μην το ζήσει ποτέ και για κανέναν λόγο. Όποια όμως το έχει ζήσει, καταλαβαίνει τι εννοώ... Αυτή η μαχαιριά στο στομάχι, που σε κόβει στα δυο και πέφτεις κάτω. Μέχρι να βγει το παιδί από εκεί μέσα δεν ζεις κανονικά. Δεν σκέφτεσαι, δεν κοιμάσαι, δεν τρως, δεν ακούς. Μόνο ασταμάτητα προσεύχεσαι και μετράς τις ώρες να πάς να δεις το παιδί, να πάρεις τηλέφωνο να δεις τι κάνει. 
Και όταν το παιδί βγει από εκεί, δεν σε νοιάζει τίποτα άλλο, ούτε η καρέκλα, ούτε που δεν έχει τουαλέτες, ούτε που δεν πίνεις καφέ. Αυτά τα σκέφτεσαι πια όταν βγεις από το νοσοκομείο και αρχίσεις και καταλαβαίνεις τι έγινε.

Ο Θεός μας παρηγορεί ακόμα και με μια εικόνα, μια μεγαλειώδη εικόνα...  Το φεγγάρι με συντρόφευε κάθε νύχτα


Οι μέρες μέσα στο νοσοκομείο ήταν αρκετά δύσκολες. Κυρίως λόγω της αγωνίας, αλλά και της προσπάθειάς μου να πείσω ένα εξάχρονο ότι θα ξαναπερπατήσει, ότι θα ξαναπάει στις κούνιες κι ότι δεν χτυπάει μόνο εκείνη στο ποδαράκι της.... 
Οι ενοχές μου κυρίως είναι γιατί το παιδί μου πέρασε τέτοια δοκιμασία, τέτοιο σοκ. Όμως τα παιδιά είναι πολύ πιο δυνατά από όσο νομίζουμε. Αρκεί να είμαστε κι εμείς δυνατοί και ψύχραιμοι.
Αυτές οι μέρες όσο δύσκολες και γεμάτες αγωνία ήταν, τόσο ευλογημένες αποδείχθηκαν. 
Είπα πριν ότι είδα το χέρι Του Θεού. Ναι το είδα.
 Όταν έχεις κρατήσει το παιδί σου παγωμένο και μισοπεθαμένο και το βλέπεις λεπτό το λεπτό, ώρα την ώρα, μέρα τη μέρα , να γίνεται καλά, να ξαναζωντανεύει, να ξεγελάει όλες τις παρενέργειες και τις επιπλοκές, μέχρι που πια φαίνεται σαν να μην έγινε ποτέ τίποτα, ξέρεις πως Εκείνος ήταν εκεί δίπλα. Όλες αυτές τις στιγμές της αγωνίας και της τρέλας. Ήταν η δική Του παρηγοριά που κράτησε το μυαλό λογικό και καθησύχασε την καρδιά. Ήταν τέλος η δική Του απέραντη αγάπη που μας χάρισε για δεύτερη φορά το κοριτσάκι μας. Και αυτή την αγάπη και την πρόνοιά Του πρέπει να τη φωνάξω και να τη μοιραστώ . 

Η θέα από το μπαλκόνι ήταν υπέροχη. Όλη η Αθήνα πιάτο... Βλέπαμε ως τη θάλασσα...


Κοντά μας είχαμε όλους τους αγαπημένους μας φίλους και τους συγγενείς, που με τόση αγάπη μας στάθηκαν και μας έδωσαν δύναμη. Είναι αυτές οι στιγμές που απλά λες ευχαριστώ και αυτό αρκεί νομίζω, γιατί τα περισσότερα λόγια, το αδικούν. Ευχαριστώ <3
Κλείνοντας αυτή την ανάρτηση, μαζί με την άπειρη ευγνωμοσύνη μου στο Χριστό και την Παναγία μας, θέλω να εκφράσω και την ευγνωμοσύνη μου για τους υπέροχους γιατρούς στο νοσοκομείο Παίδων "Αγ.Σοφία" και τις καταπληκτικές νοσηλεύτριες. Ακούμε στις ειδήσεις τόσα άσχημα για γιατρούς, για τα νοσοκομεία. Η αλήθεια είναι ότι οι γιατροί μας είναι διαμάντια. Καλοί επιστήμονες και καλοί άνθρωποι. Μέσα σε αντίξοες συνθήκες, με ελάχιστα μέσα και σε άθλιες εγκαταστάσεις, κάνουν υπεράνθρωπες προσπάθειες, σώζουν ζωές και δίνουν ξανά το χαμόγελο σε παιδάκια και γονείς. Ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου...
Και κάτι ακόμα που το άκουγα, αλλά αν δεν το ζήσεις, δεν καταλαβαίνεις την αξία του... Τα απογεύματα μας επισκέπτονταν οι εθελοντές από το Χαμόγελο του Παιδιού και από άλλες οργανώσεις. Μάλιστα μια φορά ήρθε και ένας κλόουν. Είναι πράγματι λυτρωτικό. Βλέπεις αμέσως πώς αλλάζει η διάθεση των παιδιών. Να είστε καλά. 

Και προς το τέλος μια σελφι μαμάς και κόρης... Τα δύσκολα πέρασαν, ώρα για χαμόγελα!


Σας φιλώ!!

You Might Also Like

21 σχόλια

  1. Αχ βρε Κατερινάκι...Να είστε από δω και στο εξής όλοι γεροί, χωρίς άλλες αγωνίες τέτοιου βεληνεκούς. Μεγάλη αγκαλιά, τεράστιο φιλί και πολύ συναίσθημα, όλα μαζί στα στέλνω. <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ Σοφία μου!! Να είσαι καλά, για όλα! Καλό καλοκαίρι να έχουμε και καλή δύναμη σε όλους μας!!

      Διαγραφή
  2. Μακάρι έτσι περαστικά να είναι όλα!! Ακόμη και τα δύσκολα!!

    Τα λες πολύ όμορφα Κατερίνα μου...σε κάτι τέτοιες στιγμές βλέπεις
    πως ποτέ δεν είσαι μόνος...και η βοήθειά Του είναι πολύτιμη !!

    Φιλιά στην μικρούλα και ποτέ ξανά τέτοια λαχτάρα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κατερίνα μου, ποτέ ξανά τέτοια στεναχώρια! Μια δοκιμασία ήταν και πέρασε, χάρη στην πίστη και τις προσευχές σου! Ο Θεός να έχει καλά τα παιδάκια σου και όλα τα παιδιά του κόσμου! Όλα καλά από εδώ και πέρα! Φιλιά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Χαίρομαι που το ξεπερασατε και που αυτή η δοκιμασία σας έβγαλε πιο δυνατούς, πιο αγαπημένους, πιο ενωμενους από ποτέ. Πάντα έτσι να συνεχίζετε χωρίς πλέον αναποδιες. Περαστικά όλα τα άσχημα και κρατήστε μόνο τα καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Το ότι περάσατε τέτοια δοκιμασία και βγήκατε δυνατότεροι λέει πολλά για σας Κατερίνα μου. Πριν από χρόνια τα 'φερε έτσι η τύχη και κρατούσα κι εγώ το μοναχοπαίδι μου τότε αγκαλιά, κλαίγοντας, βλέποντάς το να μου φεύγει μέσα απ' τα χέρια... τέτοιες ώρες είναι που βλέπεις το Θεό δίπλα σου, συμφωνώ μαζί σου. Χαμόγελα πλατιά λοιπόν από δω και πέρα, μεγάλες αγκαλιές και γλέντια και χαρές! Όλα τα άλλα διορθώνονται, τα παιδιά να είναι καλά... Σας φιλώ και σας στέλνω την αγάπη μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Τι περιπέτεια κι αυτή...Σιδερένια η κόρη σου Κατερίνα μου, εύχομαι να μην ξαναπεράσετε τέτοια λαχτάρα ποτέ!
    Πιστεύω πολύ στον Θεό και στα θαύματα, το ξέρεις, σε καταλαβαίνω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Σιδερένιο το κοριτσάκι σας...Εύχομαι ολόψυχα να μην ξαναπεράσετε στεναχώριες..Να ναι καλά όλα τα παιδιά του κόσμου και να τα έχει πάντα υπό την προστασία του ο Κύριος...Πίστη κορίτσια....αυτή θα μας σώσει από όλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Κατερίνα μου εύχομαι να μην ξαναζήσετε τέτοιες στιγμές αγωνίας...!!! Σιδερένια η κουκλίτσα σου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Τι λαχτάρα περάσατε! Κι εμένα έχει τσιμπήσει φίδι το γιο μου πριν από μερικά χρόνια, αλλά τελικά δεν ήταν οχιά ή δεν πρόλαβε να του αφήσει πολύ δηλητήριο και μετά το πρώτο κρίσιμο 12ωρο που του έκαναν ένα σωρό εξετάσεις, μείναμε τρεις μέρες στο Παίδων, περισσότερο για παρακολούθηση. Οπότε ξέρω ακριβώς τι πέρασες - αν και προφανώς το δικό σας περιστατικό ήταν πολύ πιο σοβαρό. Μα πού την βρήκε η οχιά; Και πώς ξέρατε ότι ήταν αυτό το φίδι; (Οι ερωτήσεις προκύπτουν από τη δική μας περιπέτεια που δεν μπορούσαμε να βρούμε τι είδους φίδι τον δάγκωσε...)
    Τέλος καλό όλα καλά και περαστικά εύχομαι.... Σιδερένια η μικρούλα σου!

    Ελένη
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Σ ευχαριστώ πολύ Κατερίνα μου για αυτό σου το μοίρασμα. Προσωπικά το είχα ανάγκη. 'Ηθελα να στο πω πως είσαι πολύ ευλογημένη, αλλά δεν το είπα... Ήξερα πως δεν ήταν ώρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Αν δεν είχαμε τον Χριστό κοντά μας.....δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι!!!! Να μην συμβεί ποτέ πάλι κακό στο κοριτσάκι σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Ούτε να φανταστώ τί πέρασες Κατερίνα μου… :(
    Ευτυχώς τέλος καλό.
    Να έχετε πάντα δύναμη πνευματική "…τοῦ πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Είναι καταπληκτική η διαπίστωση:
    "οι τελευταίες μέρες ήταν οι πιο δύσκολες, αλλά και οι πιο ευλογημένες"...
    τι να προσθέσω;
    αυτό τα λέει όλα
    η αποδοχή της δυσκολίας ως ευλογία ελκύει την χάρη του Θεού...

    περαστικά!
    την αγάπη μου
    Αλεξία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Ευχαριστώ πάρα πολύ για τις ευχές και τα συγκινητικά σας λόγια, αλλά και για όλη τη συμπαράσταση τόσες μέρες! Ειλικρινά ευχαριστώ, ξέρω ότι χάρη στις προσευχές όλων σας έγιναν πολλά πράγματα.... Να είστε καλά!! <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Κατερίνα μου να μην ξαναπεράσεις ποτέ τέτοιο πράγμα! Δεν το χωράει το μυαλό μου μια μάνα να έχει το παιδάκι της στην εντατική αλλά και ένα μικράκι να περνάει τέτοια δυσκολία....
    Έυχομαι για όλα τα παιδιά του κόσμου υγεία τίποτε άλλο <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Περαστικά και όλα να πάνε καλά από εδώ και πέρα.
    Φιλάκια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Ποτέ ποτέ ποτέ ξανά... Θα συμφωνήσω με την γλυκιά Αλεξία... Περαστικά και ας ήταν αυτό μόνο μια περιπέτεια για να νιώσεις αυτό ακριβώς... Το μεγαλείο της θεικής παρέμβασης και δύναμης χωρίς την οποία θα τρελαινόμασταν... Σε φιλώ γλυκά γλυκά... <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Έχω ακούσει να λένε πως η ζωή μας μετριετε σε εμπειρίες, τέτοιου είδους όμως ας μας λείπουν Κατερινακι μου, δεν μου εχει τύχει κάτι παρόμοιο αλλά η περιγραφή σου ειλικρινά φέρνει ανατριχίλα. Περαστικά και γρήγορα στην μικρούλα σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. ευτυχως τελος καλο.. ολα καλα Κατερινα μου!!! Μονο χαρουμενα νεα απο δω και περα...εεε;;; πολλα φιλια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Λυπάμαι πολύ Κατερίνα που περάσατε τέτοια δυσκολία, ακόμη έχω έναν κόμπο στον λαιμό μου... Με λιτά λόγια και χωρίς δραματισμούς περιέγραψες απόλυτα εναργώς μία περιπέτεια απίστευτη... Χαίρομαι όμως που όλα είναι καλά, έστω και εκ των υστέρων (τώρα διαβάζω την ανάρτηση εγώ...) και εύχομαι να το έχετε αφήσει πίσω σας! Όσο γίνεται δηλαδή, γιατί φαντάζομαι πως ορισμένες μνήμες δεν ξεθωριάζουν εύκολα...
    Να είστε πάντα όλοι καλά από εδώ και πέρα! Από καρδιάς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κουβεντούλα να γίνεται... Χαίρομαι να διαβάζω τα σχόλια σας!

MAMA ON FACEBOOK

Μαμαδο-blogs Member

It's all greek to you? Click here to translate!

FAMILIVES MAGAZINE

MAMA ON INSTAGRAM