ΟΙ ΝΤΑΗΔΕΣ

15.3.15

via
Είμαι βαθιά πεπεισμένη ότι η έκρηξη βίας των παιδιών οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στις προσλαμβάνουσες παραστάσεις από την τηλεόραση κατά κύριο λόγο. Δεν είναι μόνο τα παιδικά, είναι τα πάντα βίαια. Παντού μια ταραχή, όλες οι σειρές δείχνουν το χειρότερο χαρακτήρα των ανθρώπων , κακίες, μίσος, εκδίκηση. Τα παιδιά δεν έχουν τη δυνατότητα ακόμα να ξεχωρίσουν τι θα αφήσουν και τι θα κρατήσουν και τι θα αφήσουν από αυτά που βλέπουν. Ό,τι τους κάνει εντύπωση, αυτό αντιγράφουν και συνήθως εντύπωση κάνει το κακό.
Αυτοί οι 20χρονοι στο ίδιο περιβάλλον μεγάλωσαν, γιατί αυτή η κατάσταση δεν είναι τωρινή. Το bullying επίσης δεν είναι πρόσφατο φαινόμενο, πρόσφατο είναι το ενδιαφέρον για αυτό.
Από παλιά ο ήσυχος, ο ευαίσθητος, ο πιο εσωστρεφής και σιωπηλός, γινόταν στόχος των νταηδων. Αυτών που αυτοπροσδιορίζονται ως "έξυπνοι", "μέσα σε όλα", "αρχηγοί" και τα λοιπά. Είναι αυτοί που επειδή δεν έχουν κανένα εσωτερικό περιεχόμενο, κάνουν πολλή φασαρία για να καλύψουν την εκκωφαντική απουσία ουσίας και καλλιέργειας. Στην προσπάθεια αυτή να κερδίσουν αξία, που δεν έχουν, αντί να επιδοθούν στη μελέτη, στη διαμόρφωση μιας ώριμης προσωπικότητας, στην εργασία και την παραγωγή, μετέρχονται κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο για να δείξουν ότι κάποιοι είναι. 
Κι όταν δεν έχουν κάποιον άλλο τρόπο να αποδείξουν τον "ανδρισμό" τους, επιτίθενται στον ήσυχο συμφοιτητή, στο σιωπηλό ή μελετηρό συμμαθητή, στην κοπέλα με τα φτωχικά ρούχα, στο αγόρι με τα σπυράκια. Κολλάνε τη ρετσινιά και κάνουν τη ζωή του άλλου παιδιού κόλαση.
Ποιος ενδιαφέρεται για το τι νιώθει αυτό το παιδί, το ήσυχο; Πόσες αντοχές άραγε έχει ένας άνθρωπος; Πώς μπορεί να ξέρουμε τι κρύβει ο ψυχισμός καθενός; 
Είμαστε μια κοινωνία υποκρισίας και ψευτοευαισθησίας. Μόνο όταν φτάσει ο κόμπος στο χτένι, μόνο όταν το παιδί φτάσει στην απόγνωση, μόνο όταν χαθεί, μόνο όταν η τραγωδία ολοκληρωθεί, μόνο τότε ενεργοποιούμαστε. Γιατί βασικά δεν συμβαίνει στο σπίτι μας και δεν πιστεύουμε ότι μπορεί ποτέ να συμβεί στο δικό μας σπίτι. Γιατί δεν πιστεύουμε το ήσυχο παιδί. Γιατί φοβόμαστε στην τελική να τα βάλουμε με τους νταήδες. Επειδή οι νταήδες έχουν πλάτες. Επειδή η φωνή και οι διαμαρτυρίες του ήσυχου εύκολα κουκουλώνονται, ενώ ο νταής "κάνει πλάκα". 
Αν είναι κάτι που δεν μπορώ να δεχτώ είναι η αμετανοησία. Διαβάζω δηλώσεις "υπευθύνων", που λένε ότι έχουν ήσυχη τη συνείδησή τους. Διαβάζω δηλώσεις "συμμαθητών" , που μας λένε ότι "έπαιζαν αγορίστικα παιχνίδια". Θα ήθελα να μην ακούσω τίποτα από αυτούς. Ένα απλό λυπάμαι, έκανα λάθος, δεν εκτίμησα σωστά καταστάσεις, έφταιξα. Αυτά θα ήθελα να έλεγαν, αν οπωσδήποτε έπρεπε να μιλήσουν. Δεν περιμένω απόδοση ευθυνών, γιατί πλέον ξέρω πως η ανθρώπινη δικαιοσύνη δεν είναι δίκαιη. Περιμένω μόνο την έσωθεν μετάνοια αυτών των ανθρώπων, που φέρουν την ευθύνη για το χαμό ενός παιδιού.
Στο τρεχαλητό και την αγωνία μας να μάθουν τα παιδιά μας νωρίς τρεις γλώσσες, δέκα μουσικά όργανα,να πάνε σε δυο τρεις αθλητικούς συλλόγους και άλλες τόσες χορωδίες, ξεχνάμε να τους μάθουμε τα σημαντικότερα. Την αγάπη για τον πλησίον, την κατανόηση, τη συγχωρητικότητα, την ηρεμία, την υποχωρητικότητα, το διάλογο, την ανάληψη ευθυνών. Δεν τους λέμε ότι κάθε μέρα χρειάζεται να δουλεύουμε τον εαυτό μας, να τον γυμνάζουμε, να προχωράει ένα βήμα μπροστά.
Και πολλές φορές το ξεχνάμε κι εμείς.
Είμαι θλιμμένη και θυμωμένη. Κυριώς γιατί ξέρω ότι σε μια - δυο βδομάδες θα το έχουμε ξεχάσει κι αυτό. Και θα ανεχτούμε και θα κλείσουμε τα μάτια και τα αυτιά μας στο νταή της ουράς στην εφορία, στο νταή στη δημόσια υπηρεσία, στο νταή συνάδελφο, στο νταή γείτονα, στο νταή πολιτικό, δίνοντάς τους μια δύναμη που δεν είναι δική τους.
Ελπίζω να διαψευσθώ.
Σας φιλώ!

You Might Also Like

14 σχόλια

  1. Κατερίνα μου τί δυνατό κείμενο!! Πραγματικά θυμώνω που όλοι ευαισθητοποιούνται αφού γίνει το κακό!! Ελπίζω το παιδί αυτό να γίνει αφορμή να κάνουμε (εννοώ όλοι μας ) κάτι γι αυτή την κατάσταση !! Φιλιά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολύ ωραίο το κείμενό σου Κατερινάκι... Δυστυχώς, πολύ αληθινό... :-(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σε ευχαριστούμε Κατερίνα μου, που μέσα από το κείμενό σου εξέφρασες πολλά από όσα μας απασχολούν ως γονείς... και που πολλές φορές δεν έχουμε την δύναμη να βγάλουμε παραέξω...

    την αγάπη μου,
    Αλεξία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τα είπες όλα με το κείμενό σου!
    και κυρίως την παρακάτω φράση..

    ''Δεν περιμένω απόδοση ευθυνών..γιατί πλέον ξέρω
    πως η ανθρώπινη δικαιοσύνη δεν είναι δίκαιη..''

    που έχει απίστευτο βάρος όταν την λέει κάποιος
    από τον χώρο της δικαιοσύνης..
    όπως εσύ..

    Ο Θεός βοηθός!!
    Ας μας φωτίζει και ας προστατεύει τα παιδιά όλου του κόσμου..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Με βρισκεις απολυτα συμφωνη Κατερινουλα. Γιατι πρεπει καθε φορα να υπαρχουν θυματα για να δρασουμε;;;!!! Απολυτη θλιψη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Γιατί να φοβόμαστε εμείς να μιλήσουμε για τα κακώς κείμενα; Αυτό είναι το θέμα. Κι αυτό πρέπει να σταματήσει. Να φοβηθούν εκείνοι που πρέπει. Αυτό θέλω κι αυτό προσεύχομαι να γίνει. Ο Θεός να μας φυλάει και να μας φωτίζει όλους .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Είναι έτσι ακριβώς όπως τα λες....
    Ο Θεός να τον αναπαυσει κ ας ελεησει όλους τοτς ηθικά αυτουργους...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Κατερίνα μου,πολύ δυνατή ανάρτηση....
    μακάρι να μην υπάρξουν άλλα θύματα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Το θέμα είναι οτι και πάλι θα κοπάσει η καταιγίδα, και πάλι θα κλειστούμε στην καθημερινότητα μας μέχρι να ρθει το επομενο συμβάν που θα μας αφυπνίσει για 2-3 μέρες! έτσι έγινε και με τον Αλεξ, έτσι έγινε και με την κοπέλα στην Βέροια, έτσι γίνεται πάντα! είμαστε ένας λαός με βραχία μνήμη που δεν μαθαίνει ούτε από τα λάθη του ούτε από το παρελθόν του. Εμμένουμε μόνο στα επιτεύγματα των προγόνων μας, χωρίς εμείς να προχωράμε βήμα μπροστά. Σημασία έχει ότι το παιδί έφυγε με τον χειρότερο τρόπο και αν δεν αλλάξουμε ριζικά, μόνος του ο καθένας και μετά όλοι μαζί θα συνεχίσουμε να χάνουμε ελπίδες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Καλό παράδεισο να έχει ο Βαγγέλης εκεί που θα πάει...γιατί τελικά αυτός ο κόσμος μόνο παράδεισος δεν είναι! Μακάρι να είναι το τελευταίο θύμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Πόσο συμφωνώ ρε Κατερίνα...σε όλα! Βία, κακία, μίσος, ζήλια, τρόμος και νταηλίκι, παντού...όπου κι αν κοιτάξει κανείς γύρω του... Γιατί? Χάθηκαν όλες οι αξίες και τα ιδανικά? Η αλήθεια, το ενδιαφέρον και η αγάπη για τον πλησίον μας, που πήγαν? Πολύ κρίμα! Πόσες ακόμα αθώες ψυχές πρέπει να χαθούν για να καταλάβουμε ότι έχουμε πάρει το λάθος δρόμο? Ας μας βοηθήσει ο Θεός, να βρούμε το φως μας, πριν να είναι πολύ αργά!
    Τα φιλιά μου Κατερίνα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Δυστυχώς έπρεπε να θυσιαστεί ένα παλικάρι για να ευαισθητοποιηθούμε. Επίσης δυστυχώς έχεις δίκιο πάλι θα κοπάσει όλο αυτό. Οι ένοχοι δεν θα πληρώσουν ποτέ. Τα στόματα θα μείνουν κλειδωμένα και πάει κι αυτό. Τουλάχιστον να μας γίνει μάθημα να μεγαλώνουμε όμορφα τα παιδιά μας και να μάθουμε να διαβάζουμε τα μάτια και τη συμπεριφορά τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κουβεντούλα να γίνεται... Χαίρομαι να διαβάζω τα σχόλια σας!

MAMA ON INSTAGRAM

Like us on Facebook

It's all greek to you? Click here to translate!

Pinterest

Μαμαδο-blogs Member

FAMILIVES MAGAZINE

recent posts