Η τσάντα μου

14.3.14

via
 Κοίτα τώρα να δεις. Είναι από αυτές τις μέρες που σκέφτεσαι ότι κανείς τελικά δεν σε προειδοποιεί για το τι σημαίνει στ' αλήθεια να έχεις παιδιά και μάλιστα νήπια. Γενικά δεν σε ενημερώνει κανείς για τίποτα, αλλά εδώ υπάρχει πιστεύω εσκεμμένη παραπληροφόρηση. 

 Ας πούμε. Εγώ θυμάμαι τη μαμά μου πάντα να είναι περιποιημένη και καλοντυμένη. Μη φανταστείς τίποτα φοβερό κι εξεζητημένο, αλλά όταν τη δεις δεν θα πεις ότι είναι μια ταλαίπωρη μάνα. Επίσης, το σπίτι μας. Πάντα το είχε συγυρισμένο. Και πάλι μη νομίζεις ότι δεν πηγαινορχόμασταν με παιχνίδια κι ιστορίες, ήμασταν και πέντε παιδιά. Αλλά το είχε ταχτοποιημένο και καθαρό, ανά πάσα στιγμή. Πώς τα κατάφερνε δεν ξέρω, αφού δεν είχε και καμιά βοήθεια. Πάντα λοιπόν πίστευα, ότι δεν είναι και κάτι πολύ δύσκολο όλο αυτό το εγχείρημα που λέγεται μαμά και παιδιά. Για τα υπόλοιπα, άλλαγμα πάνας, μπάνια, εμετούς, γουλίτσες και τα τοιαύτα, ήμουν πάνω κάτω προετοιμασμένη, μιας κι είχα ζήσει το μεγάλωμα τριών μωρών.


 Υπάρχουν όμως και κάποιες λεπτομέρειες, που όσο κι αν έχεις μια κάποια σχετική εμπειρία, όσο κι αν έχεις ζήσει κάποια πράγματα, κανείς δε στα λέει και εσύ ποτέ δεν θα τα φανταστείς. Πέρα από το γεγονός ότι πρέπει να ξενυχτήσεις λίγο για να κάνεις μπάνιο και να καταφέρεις να συμμαζέψεις το σπίτι , είναι κι άλλο ένα κεφάλαιο που λέγεται τσάντα της μαμάς.

Όταν ήμουν φοιτήτρια κρατούσα μια μικρούλα τσάντα, με κινητό-πορτοφόλι-κλειδιά. Στο τσακίρ κέφι, θα χώραγε και τις σημειώσεις της σχολής. Όταν έπιασα δουλειά, ήταν λίγο μεγαλύτερες, αφού έπρεπε να χωρούν οι δικογραφίες, αλλά και πάλι, ήταν φυσιολογική μισοάδεια - μισογεμάτη. 
via
Από τότε που γέννησα την Κωνσταντίνα, το μέγεθος της τσάντας καθιερώθηκε σε αυτό το τεράστιο, που μπορείς να πας και ταξίδι άμα λάχει. Όσο για το περιεχόμενο ποικίλει και κάθε χρόνο αυξάνεται. Όταν ήταν πιο μωρά κουβαλούσα μονίμως και από μια αλλαξιά, για ώρα ανάγκης, χώρια τις πάνες, τα μωρομάντηλα, τη μίνι κρέμα για το άλλαγμα, τα βρακάκια, τα μπισκοτάκια, το γιαουρτάκι, το νερό, το γάλα όταν θα γυρίζαμε αργά, ένα παιχνίδι για ώρα μεγάλη βαρεμάρας. Και κάπου εκεί ανάμεσα θα έβρισκες και το πορτοφόλι της μάνας κι ένα ταλαίπωρο κινητό, που έπρεπε να κάνεις ανασκαφή για να τα βρεις. Θυμάμαι όταν γύρισα στη δουλειά, μετά την Κωνσταντίνα, για κάποιο λόγο βρισκόταν πάντα στην τσάντα μου μια πάνα. Και κάποια φορά που ήμουν στο δικαστήριο και κάτι έψαχνα, ανασύρθηκε κι αυτή, μαζί με τα πιστοποιητικά. Ευτυχώς ο γραμματέας απλά γέλασε... Ρεζίλι! 
Κι όσο περνάει ο καιρός, δεν βλέπω βελτίωση. Τώρα στο μενού έχει προστεθεί κι αυτό : "Μαμά, το βάζεις στην τσάντα σου; Δεν μπορώ άλλο να το κρατάω - φάω- πιω - παίζω..." 
Που σου 'ρθαν όλα αυτά θα μου πεις; Ε, έτυχε να βγω ένα βράδυ μόνη τις προάλλες και πήρα μετά από πολύ καιρό, μια μικρή τσαντούλα. Ένιωθα σαν να είχα κάτι χάσει κι όλο ψαχνόμουν...
via

Κι όπως γύριζα σπίτι κρατώντας τη μικρή μου τσαντούλα και σκεπτόμενη τα ζωηρά μουτράκια, που θα 'χαν πέσει για ύπνο, για άλλη μια φορά ευχαρίστησα το Θεό που έχω μια τεράστια γεμάτη τσάντα, αφού αυτό σημαίνει ζωή γεμάτη αγάπη και χαμόγελα... Χαλάλι! 


Σας φιλώ!

You Might Also Like

7 σχόλια

  1. Κι εγώ κουβαλάω πάντα μια τεράστια τσάντα κι ας μην έχω μικρά παιδιά πλέον. Η συνήθεια έχει μείνει. Μήπως χρειαστώ κάτι και δεν το έχω. Όταν αποφασίσω να την καθαρίσω δεν μπορείς να φανταστεί τι άχρηστα πράγματα πετάω από μέσα.
    Τώρα τελευταία ανακάλυψα την πατέντα με το μικρό τσαντάκι με τις θηκούλες που υπάρχει στην αγορά, Εγώ το αγόρασα από το ebay και τώρα πλέον είναι όλα συμμαζεμένα. Και μπορώ να αλλάξω τσάντα με μια κίνηση. Βγάζω το μικρό τσαντάκι από την μια τσάντα και τσουπ... το βάζω στην άλλη και είμαι έτοιμη. Φιλιά πολλά !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εντάξει, πλέον έχουν δική τους τσάντα κι έτσι οι πάνες δεν βρίσκονται πλέον μαζί με τις δικογραφίες... ;-) Αλλά τα παιχνίδια και τα λοιπά ψιλολόγια είναι μόνιμοι κάτοικοι... Όσο για το τσαντάκι που λες, δεν έχω το συγκεκριμένο, αλλά κάποιο ανάλογο για όλα τα είδη που πρέπει να μεταφέρονται από τσάντα σε τσάντα, γιατί αλλιώς ψάχνομαι! Φιλιά πολλά κι από μένα! :-)

      Διαγραφή
  2. Πολύ γλυκές σκέψεις που δείχνουν την αγάπη της μανούλας για τα παιδάκια της ! Και σιγά που δεν είσαι κι εσύ περιποιημένη και καλοντυμένη! και νομίζω οτι το τι έχεις στην τσάντα σου είναι περίπου τι έχεις και στην καρδιά σου πρώτο... Έτσι λοιπόν που την ζωή σου την γεμίζουν οι σκέψεις και η έννοια για τις μικρούλες σου ,όχι οτι δεν τα καταφέρνεις και στην δουλειά τέλεια, και η τσάντα σου έχει λίγο...από τα παιδάκια σου.Και κάθε τσάντα της μάνας έτσι είναι, μέχρι και που μεγάλωσαν οι κόρες μου σε πρώτη ευκαιρία μου ζητούν...χαρτομάντηλο, ή ότι άλλο!!! Λοιπόν να αισθάνεσαι άνετα και δεν πειράζει αν και καμμιά φορά πάρεις και μια μικρή τσαντούλα...μην χάσεις και την θηλυκότητά σου!!!Οι κορούλες σου ενθουσιάζοναι ακόμα πιό πολύ με τις μικρές μαγευτικές και κομψές τσαντούλες.... Φιλιά ,η μαμά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε ναι, πού και πού, κρατάμε και καμιά μικρούλα τσάντα, έτσι για αλλαγή! ;-) Φιλάκια!

      Διαγραφή
  3. Ναι Κατερίνα μου υπάρχει μια παραπληροφόρηση στο θέμα μωρό - μητρότητα! Επίτηδες το κάνουν να δεις! Αυτά έλεγα και εγώ προχτές για εμετούς, κακάκια και μύξες! Κανείς δεν σε προειδοποιεί για τις καθημερινές "δυσκολίες"!!!
    ¨Οσο για την τσάντα, μια από τα ίδια και εγώ. Αυτή τη στιγμή αν ψάξω σίγουρα κουβαλάω μαζί μου πάνα, χυμουδάκι και πιθανόν και τα μπισκοτάκια του!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Εγώ είμαι ακόμη στη φάση της τσάντας ταξιδίου, έχω ξεχάσει πως είναι τα μίνι τσαντάκια, σα να μην είχα ποτέ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. πόσο σε νιώθω..
    την πρώτη μέρα που θα γυρνούσα στο γραφείο, ετοίμασα την μικρή, έβαλα τα πράγματα της στην τεράστια τσάντα, πέταξα σε μια θήκη και το κινητό μου και την πάω στο σταθμό.. λίγο μετά συνειδητοποίησα ότι εγώ δική μου τσάντα δεν είχα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κουβεντούλα να γίνεται... Χαίρομαι να διαβάζω τα σχόλια σας!

MAMA ON FACEBOOK

Μαμαδο-blogs Member

It's all greek to you? Click here to translate!

FAMILIVES MAGAZINE