Δώρο η ζωή μα συχνά το ξεχνάω!!

10.1.13

Δεν ξέρω αν συμβαίνει και σε άλλους αυτό, πάντως εγώ κάθε βράδυ όταν τα παιδιά πια έχουν κοιμηθεί (και η αλήθεια είναι ότι αγγελοκοιμούνται...), έχω πάντα την αίσθηση ότι τα αδίκησα. Ότι δεν έπρεπε να φωνάξω επειδή δεν ήθελε να ντυθεί η μια, ότι δεν πήρα την μικρή αγκαλιά για πολλή ώρα, ότι δεν έπαιξα αρκετά μαζί τους. Όλο και κάτι θα βρω.
Και κάθε φορά αναρωτιέμαι πώς είναι δυνατόν κάτι τέτοιο. Ακόμα και στις πιο δύσκολες μέρες, που η γκρίνια ήταν ασταμάτητη, που καμία δουλειά δεν έγινε όπως έπρεπε, που τα νεύρα μου έγιναν κρόσσια, όταν πέσουν για ύπνο και τα κοιτάξω έτσι στα κρεβατάκια τους, μου γεννάται πάντα το ερώτημα "μα γιατί μωρέ τα μάλωσα;;;".
Οι απαντήσεις είναι δύο, πιστεύω. 
Η μια - προφανής- είναι ότι είμαι βαθιά ενοχικό άτομο, που δεν μπορεί να επιβληθεί σε κανέναν, πόσο μάλλον στα παιδιά μου, ότι κάποια στιγμή πρέπει να γίνω πιο δυνατός χαρακτήρας και όλα αυτά τα ωραία ψυχολογικά, που μας μαυρίζουν την ψυχή. 
Η δεύτερη, όμως, μου αρέσει πιο πολύ - ίσως γιατί η πρώτη έχει μια μεγάλη δόση αλήθειας! Και τη σκέφτηκα διαβάζοντας αυτή την φράση: "Μια κόρη είναι το ωραιότερο από τα δώρα που έχει να δώσει αυτός ο κόσμος" . 
Και ναι, πράγματι, είναι δύσκολο να έχεις παιδιά, νομίζω είναι ακόμα πιο δύσκολο να έχεις κόρες. Όμως μέσα στη μέρα σου χαρίζουν τόσες μικροχαρές, που ακόμα και η πιο γκρινιάρικη διάθεση, ακόμα και η πιο άσχημη συμπεριφορά, δεν μπορεί να τις αναιρέσει. Γιατί πράγματι είναι δώρο το χαμόγελο που θα σκάσει μέσα από τα δακρυσμένα μάτια της, όταν της δώσεις μια σοκολατίτσα. Είναι δώρο το ευχαριστώ που θα πει όταν της ζωγραφίσεις για κοριτσάκι κάτι που βασικά, είναι μια μπάλα με μάτια, μαλλιά και φιόγκο αλλά αυτή πιστεύει βαθιά ότι είναι η ίδια και είναι τρισευτυχισμένη. Είναι δώρο η λαχτάρα με την οποία τρέχει η μικρή για να την πάρω αγκαλιά. Είναι δώρο τα γλυκά φιλάκια που ξαφνικά σου δίνει ένα χρονιάρικο μωράκι. Είναι δώρο το γέλιο που σου χαρίζει χορεύοντας  και τραγουδώντας ασταμάτητα και λάθος το τραγούδι της Ωραίας Κοιμωμένης. 
Ναι, ίσως να ακούγονται χαζά όλα αυτά, ίσως μια μαμά με μεγαλύτερα παιδιά και περισσότερη πείρα ή κάποιος χωρίς παιδιά να γελάσει διαβάζοντάς τα. Αλλά έτσι είναι. Το μεγαλύτερο δώρο είναι η χαρά και η ψυχική ξεκούραση που σου δίνουν δυο πιτσιρικάκια που τρέχουν τσιρίζοντας μέσα στο σπίτι. Ακόμα κι αν σου σπάνε τα νεύρα, ακόμα κι αν κάνουν ζημιές. Γιατί βασικά ποια είσαι εσύ για να αξίζεις τέτοια χαρά κι ευτυχία; Κι όμως ο Θεός στην έστειλε. Αυτό είναι που με κάνει να νιώθω λοιπόν ότι τα αδίκησα. Η εσωτερική φωνή που μου λέει πως είναι τόση η ευτυχία που έχω, που δεν δικαιούμαι ούτε να νευριάζω ούτε να φωνάζω. 
Γι' αυτά τα δώρα πρέπει κάθε μέρα να Του λέω ευχαριστώ. 
Καληνύχτα δωράκια μου. Όνειρα γλυκά. 

You Might Also Like

13 σχόλια

  1. (Πολλά θα ήθελα να πω, αλλά θα αρκεστώ σ΄αυτό)
    Αχ, βρε Κατερινάκι, με συγκίνησες...!

    ...Καληνύχτα κ στα δικά μου τα δωράκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πες μου και τα υπόλοιπα... :) Καληνύχτα κι από μας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πάντα γλυκιά :) Mας ταξίδεψες Κατερινούλα μου !!! Καληνύχτα <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. den tha diafoniso se tipota, tha prostheso omos oti kai ta agorakia einai poli glika plasmatakia, den mporo na kano kamia diakrisi, dorakia ki ayta monadika ki anantikatastata...
    "A son is also one of the most beautiful things this world has to give"...
    oneira glika
    potheir

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Δεν κάνω καμιά διάκριση στα δωράκια!! Όσα γράφω ισχύουν και για τα αγοράκια και για τα κοριτσάκια. Απλά έχω μόνο κοριτσάκια εγώ... ;) Όνειρα γλυκά σε όλους! <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ολα τα παιδια δοσμένα από το Θεό, δώρα είναι ,και παράλληλλα πεδία άσκησης δικής μας...Να μάθουμε να αξιολογούμε το κυριότερο από το δευτερεύον...να μάθουμε να απολαμβάνουμε τις στιγμές χαράς γοητείας και γλύκας που μας χαρίζουν τα παιδιά μας ,να βρούμε τον τρόπο να βγάλουν τα καλά τους στοιχεία για να είναι κι εκείνα στη ζωή τους χαρούμενα, συγκροτημένα, χωρίς λάθος μηνύματα...μα αυτά είναι πράγματα που θέλουν προσπάθεια κι από εμάς δεν γίνονται μόνα τους, άντε καλή ΥΠΟΜΟΝΗ!!!...Φιλάκια σε όλα τα κοριτσάκια ...μικρά ...και μεγάλα...(εκείνα θέλουν πιό πολλά φιλάκια)-"Γιατί ένας Σπύρος θα έπαιρνε την Κατερίνα"(Μπαμπάς)Χα...χα...χα..!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Τελικά όλα τα παιδάκια (αγοράκια και κοριτσάκια) μας τρελαίνουν και μας μαγεύουν για τον ίδιο λόγο. Όσο μικρά και αν είναι, είναι ξεχωριστοί άνθρωποι, με μια αναπτυσσόμενη ακόμα αλλά δική τους προσωπικότητα. Και ενώ μας κουράζει όταν τα δικά τους "θέλω" αντιστέκονται στα "θέλω" και τα "πρέπει" μας, η χαρά να βλέπεις ένα πλασματάκι να μεγαλώνει και να εξελίσσεται και να αισθάνεσαι ότι κάτι έχεις κάνει και εσύ γι' αυτό... δεν περιγράφεται με λόγια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Καιρό σε διαβάζω και είσαι υπέροχη! Αυτό το κείμενο με συγκίνηση βαθιά γιατί είμαι κι εγώ μαμά 2 κοριτσιών και σε καταλαβαίνω απόλυτα! Όλα όσα μας χαρίζουν καθημερινά είναι απλά απερίγραπτα!
    Υ.Γ. Ε, εντάξει, λίγες ενοχές έχουμε όλες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ΄ ευχαριστώ Ειρήνη μου! Να χαίρεσαι τα κοριτσάκια σου! (Κι εγω σε διαβάζω συστηματικά ;-) ) Φιλάκια!

      Διαγραφή
  9. Όλες οι μανούλες πρέπει να νιώθουν ευλογημένες! Κι εγώ όταν τύχει και ξεφύγω μετά κλαίω μόνη μου κι έχω καταφέρει να σκέφτομαι αυτές τις στιγμές και πριν βγω εκτός εαυτού να παίρνω βαθιά ανάσα και να σταματάω!
    Από το πάρτυ του mama relax

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι είναι Άντζυ μου... Πρέπει να το θυμόμαστε! Πού θα πάει, θα έρθει εκείνη η στιγμή που δεν θα θυμώνω κι εγώ... Φιλάκια! <3

      Διαγραφή
  10. ξέρω πως έχω ξανασχολιάσει όταν πρωτογράφτηκε το κείμενο... αλλά τί γλυκό που είναι βρε Κατερινιώ μου! τυχερά τα παιδάκια σου... σε φιλώ <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. εχεις απολυτα δίκιο,πρέπει καθε μερα να νώθουμε ευλογημένες που ζούμε τετοιες στιγμές ακόμα κι όταν τα νευρα μας ειναι κρόσια!!ερχομαι απο το λινκ παρτυ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κουβεντούλα να γίνεται... Χαίρομαι να διαβάζω τα σχόλια σας!

MAMA ON FACEBOOK

Μαμαδο-blogs Member

It's all greek to you? Click here to translate!

FAMILIVES MAGAZINE