Μ' αγαπώ... Δεν μ' αγαπώ...

23.1.13

Διάβασα σε κάποιο σχόλιο μια φράση πολύ ωραία: " Να μάθουμε να κάνουμε υπομονή με τον εαυτό μας". Εχθές διαβάζοντας ένα βιβλίο του Χορχέ Μπουκάι, "σκόνταψα" σε κάτι παραπλήσιο: " Πώς να μπορέσουμε να αγαπήσουμε τον διπλανό μας, αν δεν έχουμε αγαπήσει πρώτα τον εαυτό μας;". Και αυτό πάλι μου θύμισε μια σκέψη που είχε κάνει ο πατέρας μου, πάνω στο χωρίο "να αγαπήσεις τον πλησίον σου, όπως αγαπάς τον εαυτό σου: δηλαδή, για  να αγαπήσεις τον διπλανό σου, πρέπει πρώτα πρώτα να αγαπάς, να σέβεσαι και να εκτιμάς τον εαυτό σου. Αν δεν έχεις καμιά αυτοεκτίμηση και αν δεν γνωρίζεις τον εαυτό σου, ούτε και τον άλλο δεν θα εκτιμήσεις, δεν θα σεβαστείς, δεν θα αγαπήσεις."
Και αλήθεια, πόσο πολύ αγαπάμε τον εαυτό μας; Σήμερα ήμουν το απόγευμα πολύ νευριασμένη με τον εαυτό μου. Για άλλη μια φορά, ένιωσα ανεπαρκής και άχρηστη, αφού δεν διασκεδάζω τα παιδιά μου με δημιουργικές κατασκευές, δεν τα πηγαίνω σε χώρους που προάγουν τη μάθηση, το πνεύμα, την κοινωνικοποίησή τους, σε διάφορα θέατρα, εκδηλώσεις κλπ κλπ κλπ. Όταν γυρίζω σπίτι δεν έχω πάντα το κέφι και την διάθεση να παίξω ώρες ατελείωτες με τα παιδιά μου. Και συχνά θέλω απλά να μην κάνω τίποτα και αυτά να παίξουν ήσυχα, χωρίς να χρειάζεται να κάνω το διαιτητή. Όλα αυτά για άλλη μια φορά, με έκαναν να νιώσω ότι είμαι μια μέτρια προς το κακό μαμά.
Κι όμως, αν μάθω να υπομένω αυτό που είμαι, η μέτρια προς το κακό μαμά, ίσως μπορέσω να με αγαπήσω. Κι έτσι, όταν με αγαπήσω, ίσως μπορέσω να βοηθηθώ για να βελτιωθώ προς το καλύτερο. Γιατί τελικά μόνο όταν αγαπήσεις κάτι πραγματικά, μπορείς να φέρεις πάνω του μια αλλαγή. Ίσως λοιπόν να ισχύει το ίδιο και για τον εαυτό μας.
Ακούγονται εγωιστικά όλα αυτά; Ίσως ναι. Πάντως η πρόθεση δεν είναι εγωιστική. Η πρόθεση είναι να αλλάξω προς το καλύτερο, για να γίνω καλύτερος άνθρωπος. Έτσι θα μπορώ να προσφέρω πιο πολλά στον άντρα μου, αν σταματήσω να του γκρινιάζω, επειδή τα βλέπω όλα μαύρα. Και τα παιδιά μου θα έχουν μια ατελή, πάντα, μαμά, που όμως θα προσπαθεί να μην είναι προς το κακό μέτρια, αλλά προς το καλό μέτρια.
Δεν ξέρω αν κατάφερα να σας πω αυτά που ήθελα...  Αλλά κρατήστε τουλάχιστον αυτές τις τρεις φράσεις. Αξίζουν πολλή σκέψη και επεξεργασία.
Καληνύχτα!

Με αυτή την ανάρτηση συμμετέχω στο link party του Γίναμε γονείς.

You Might Also Like

7 σχόλια

  1. Αχ, αυτές οι ανησυχίες που μας μαυρίζουν τις μέρες και τις καρδιές... Ίσως τελικά δεν έχουμε πάντα δίκιο που στήνουμε τον εαυτό μας στο σκαμνί. Δεν υπάρχουν τέλειες μαμάδες και σύζυγοι. Υπάρχουν μόνο αυτές που προσπαθούν να κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν. Και είσαι σίγουρα μία από αυτές!! Και πολλοί γύρω σου σου αναγνωρίζουν την αξία που εσύ δεν αναγνωρίζεις στον εαυτό σου, να είσαι σίγουρη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλησπέρα, Κατερίνα! Νομίζω ότι πέτυχες να πεις αυτό που ήθελες! Λίγο πολύ οι περισσότεροι από εμάς προσπαθούμε με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι πρώτα για εμάς τους ίδιους και μετά για τους υπόλοιπους! Δεν είναι όμως πάντα εύκολο αυτό! Χρειάζεται προσπάθεια και υπομονή! Το θέμα είναι να μην απογοητευόμαστε αλλά και να μην ξεχνάμε ότι κανείς δεν είναι τέλειος!
    Έρχομαι από το link party του Γίναμε γονείς!
    Καλώς σε βρήκα! :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Η αυτοκριτική είναι το νούμερο ένα βήμα για να πάμε μπροστά!!!
    Και εννοείται πως κανείς δεν είναι τέλειος!!!
    Φιλιάαα
    έρχομαι από το link party του Γίναμε γονείς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Η αυτοκριτική σου πιστεύω πως είναι πολύ παραγωγική και θα σε πάει ένα βήμα παραπέρα.Είναι καλό να είμαστε ρεαλιστές με τις δυνατότητές μας και τους στόχους μας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Υπάρχουν τέλειοι άνθρωποι; Πώς να υπάρχουν τέλειες μαμάδες... Νομίζω πως το απολύτως υγιές είναι να νιώθει μια μαμά ότι έχει πολλά ακόμη να μάθει, να πετύχει, να δώσει... (από το Link Party του Γίναμε Γονείς)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Με εκφράζει απόλυτα η ανάρτηση σου και εγω βασανίζομαι με τέτοιου είδους ανησυχίες!!!
    Έρχομαι απο το παρτυ του γίναμε γονείς !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Μα εγώ νομίζω ότι το καλύτερο είναι να έχουν μια μαμά που δεν είναι τέλεια, γιατί έτσι δεν θα κλειστούν σε γυάλα και να περιμένουν ότι όλοι είναι τέλειοι! Κι εξάλλου μην ξεχνάς ότι στα μάτια των παιδιών είμαστε τέλειες!

    Καμία δεν είναι κακιά μαμά! Έτσι ένιωθω κι εγώ κάποια στιγμή, αλλά το δούλεψα με τον εαυτό μου, αποδέχτηκα την κούραση μου και την κακή μου διάθεση κάποιες ημέρες και αμέσως όλα άλλαξαν!

    Σε ευχαριστώ για την συμμετοχή σου στο πάρτυ μου! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κουβεντούλα να γίνεται... Χαίρομαι να διαβάζω τα σχόλια σας!

MAMA ON FACEBOOK

Μαμαδο-blogs Member

It's all greek to you? Click here to translate!

FAMILIVES MAGAZINE

MAMA ON INSTAGRAM